pinkygirl
Hero Member
Berichten: 1041
|
 |
« Antwoord #68 Gepost op: 13, November , 2010, 14:00:36 » |
|
@ Stadje : Ik had het interview overgetypt voor op een ander forum,zal het hier ook ff plaatsen.
Wat een draai heeft haar leven genomen,het laatste anderhalf jaar.
Net vertrokken bij K3,of ze vind - eindelijk - de man van haar leven.
En hup,hup,intussen is ze getrouwd en zes maanden zwanger van een zoon.
Kathleen aerts : Rustiger,gelukkiger en vrouwelijker dan ooit.
Het blijft vreemd om haar er los van te zien,en toch is het zo : de k3-periode is voltooid verleden tijd.
De contacten met Karen en Kristel zijn verwaterd,de liedjes wonen niet langer in haar hoofd,haar agenda is de hare -niet meer die van studio 100
Al blijft het kinderimago kléven aan 'de blonde'.Daarom werpt ze zich weer op de kinjesbusiness,met lieve liedjes voor de kleinsten en in het voorjaar een eigen programma.
Sinds juni is Kathleen mevrouw Van Hoof - wettige wederhelft van de fraai ogende politieagent Steven.
huisje,tuintje,boompje,en jawel : kleine Van Hoof wordt verwacht rond 1 februari.
En dat doet wat met een mens,zo blijkt.
Kathleen is Kathleen,maar het eeuwige meisje heeft meer body gekregen - en dat bedoelen we heus niet letterlijk.
In haar living staan al een ouderwetse wieg en houten park.Ze heeft er zelf nog in geslapen vroeger.
Het helpt haar,zegt ze,om te wennen aan het idee : binnen 3 maanden zelf mama.
We nestelen ons in haar salon met uitzicht op de tuin waar een legertje hangoorkonijnen huist.
Iets meer dan gepland 'Ze zijn net gecastreerd.Die kweken als gek' lach Kathleen.
Het is hier vruchtbare grond,is de voor de hand liggende knipoog.
Want we zijn hier om Kathleen te vragen naar het hoe,waarom en wanneer van haar dikke buik.
KATHLEEN : Ik zit op een roze wolk en niets of niemand kan me eraf halen.
Dat babytje komt er : het is zo dichtbij en toch kan ik me er nog niks bij voorstellen.
Ik weet dat ik me zorgen ga maken,dat wel.Te veel zorgen.Ik heb al zo'n speciaal matrasje gekocht tegen wiegendood.
Niet zo abnormaal voor een toekomstige mama.
Ik heb graag dat alles in orde is.Vier uur heb ik in de geboortewinkel gestaan,om de lijst te leggen.
Ik had er geen idee van dat al die babyspullen bestaan.en binnenkort komt de kinderkamer.
Daarvoor heb ik mijn schoen en strijkkamer moeten vrijmaken.Ik heb hier al grote kuis gehouden.
De hormonen geven me af en toe een flinke energie op stoot.
Plukt Steven ook de vrolijke vruchten van die gierende hormonen?
Ik krijg vaak de vraag : zit die buik niet in de weg tijdens…?(lacht)
Laten we zeggen dat we allebei nog heel fit en gezond zijn,en dat alles nog heel goed werkt.
Het zou zonde zijn als het nu al gedaan was toch?Na de bevalling kan ik me voorstellen dat het even eum..moeilijker is.
Pijn zeg je? Oke!Ander onderwerp.
Goed,het is een jongen.Daar maak je geen geheim van.
Mo nee gij.Ik kan dat niet,mijn mond houden! De gynaecoloog en wij hebben duidelijk zijn edele delen gezien.en dan kan ik niet meer zwijgen.Ik vind het al moeilijk genoeg om zijn naam niet te verklappen.Die was snel gekozen - het was onze eerste keuze.Steven wil niet dat iedereen hem al kent.Ik hou het stil,voor hem.
Wat is de eerste letter?
Nee nee.Steven doet me wat! (lacht)
Een gewone of een rare naam?
Het is niet zo’n rare.Ik vond het vooral belangrijk dat ons mama op haar tachtigste de naam nog kon uitspreken.Maar ik mag het niet vertellen,dus stop met erachter te vissen (tegen steven die niet binnenwandelt : Schat,ik heb net de naam verklapt!)
Ben je blij met een zoon als eerste kind?
Ik had zo’n voorgevoel dat het een jongen zou zijn.Voor mij maakte het echt niet uit.Het is in elke geval een hevige bébé.Hij stampt vaak,vooral s’nachts.Hij houdt me nu al wakker.Maar ik geniet ten volle.Dit wil ik zeker nog eens meemaken.Ik ben realistisch genoeg om te weten : ik ben 32,vier kinderen zal ik niet meer krijgen.Maar ééntje is geentje.
Hoeveel ben je aangekomen?
Wat in indiscrete vraag..Wel,volgens de dokter zit ik perfect op schema : 6 kilo in zes maanden.Dat kan de laatste maanden nog fél stijgen zeggen ze.Met joggen ben ik al gestopt,al dat bonken en schudden voor die baby voelde toch wat vreemd.Maar ik blijf veel bewegen.ik ga vaak wandelen met mijn hond Rani en ik start met aquagym.
Hoeveel tijd geef je jezelf om je lijn terug te krijgen?
Daar ben ik absoluut niet meer bezig.ik zie wel.Beetje sporten zeker?Ik vind zwanger zijn zalig,en ik ligt niet wakker van die kilo’s.Je relativeert dat ook,met ouder worden.Oke ik heb niet meer mijn maatje van toen ik 20 was.en dan?Ik vind het belangrijker om gelukkig te zijn met mezelf.12 jaar geleden was ik slanker,maar zat ik met zoveel vragen en onzekerheden.So what als er nu wat meer bil aan is??Ik schrik daar trouwens enorm van dat mijn huid zo kan uitzetten.Het is een wonder.Ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik een vrouw ben.Dat ik dit mag meemaken.Ik vind alleen dat negen maanden lang duren.Ik ben verschrikkelijk nieuwsgierg naar hij hij eruit ziet.Het lijkt me vreselijk om over tijd te gaan.Als ik 2 weken langer zwanger ben dan nodig,dan zal je me zien poetsen,fietsen en dat andere dat zo goed is om alles in gang te zetten (knipoogt)
Kijk je uit naar de bevalling?
Daar probeer ik vooral niet aan te denken.Ik heb nogal een traditionele dokter,dus ik verwacht een traditionele bevalling.Gewoon alles geven zeker?Me nu al druk maken over wat onvermijdelijk komt heeft geen zin.In onze contreien worden er sowieso veel eieren onder gelegd,overal ter wereld bevallen vrouwen in minder prettige omstandigheden.Als alles goed gaat blijf ik geen vijf dagen in het ziekenhuis.Dan ben ik liever thuis.Er komt kraamhulp om me een en ander te leren.
Om de hoeveel uur je zo’n baby aanlegt bijvoorbeeld.
Ik wil heel graag borstvoeding geven.Mijn borsten zijn niet voor niets zo uitgezet.Ik kan ze maar beter gebruiken (lacht)
Maar ik ben bang dat ik er een te romantsich beeld van heb.Naar het schijnt als je je baby voor het eerst voedt,vergeet je zo de pijn van de bevalling.Is dat zo?Doet het echt zo’n pijn,vertel eens?Of nee,vertel maar niet.
Je was zwanger toen je trouwde.Was dat gepland?
Ik was inderdaad zes weken ver op mijn trouwdag.Steven en ik hadden zde natuur zijn gang laten gaan,maar zo snel hadden we het niet verwacht.
Steven is een politieagent : die schiet altijd raak.
(lacht luid) Daar zeg je wat.Ik had eerst thuis een test gedaan,maar kon het niet geloven.Tot een bloedtest hetzelfde uitwees.Ik heb Steven een pakje gegeven met daarin een kaartje en tutje.Cliché,maar hij was zo ongeloofelijk blij.Allemaal nogal snel?Helemaal niet.Ik ben 32,heb heel mijn leven graag kindjes gezien,maar vond nooit de juiste papa.Tot Steven.Waarom wachten?
De laatste keer dat ik je sprak was anderhalf jaar geleden.Je was net bij K3 en je had ee nieuwe single.Het leven kan een vaart nemen.
Alles kan snel veranderen,absoluut.Maar als het goedf voelt moet je niet aarzelen.Gewoon gaan.Het leven is te kort om te zitten wachten.
Een goeie catch ook.Steven is een mooie man.
Hij is mooi,maar ook lief en zorgzaam.en zeven jaar jonger ja.Maar dat voel je niet (lacht).al was dat wel mijn eerste gedachte toen ik hem ontmoette : mm,hij is wat te jong.algauw merkte ik dat Steven volwassener is dan sommige dertigers.
Hoe heb je hem aan de haak geslagen?
Stomweg,in mijn stamkroeg.Mijn boezemvriend heeft ons gekoppeld.Het was liefde op het eerste gezicht.In allereerste instantie - als ik hem mag geloven - had Steven me niet herkend.Ik was die avond nogal opgetut,en hij had de link met Kathleen van K3 niet gelegd.Ik vond Steven er heel goed uitzien;onze blikken kruisten elkaar de hele avond.Ik dacht : Zo’n knappe vent,ik vertik het om daar iets tegen te gaan zeggen.op de duur kwam hij zelf af en zijn we aan de praat geraakt.Hij is die avond mee naar huis gekomen,en nooit meer weggegaan.Na drie dagen is hij zijn kleren gaan halen bij hem thuis.
Went het voor hem : Leven met een bv?
Voor hem,hier bij ons thuis,ben ik geen bv.Op straat wordt ik natuurlijk nog altijd aangesproken en aangeklampt.Of in de supermarkt op fluistertoon : ze begint al een buikske te krijgen.(lachje) Steven vindt dat niet erg,maar samen in de boekjes gaan staan vindt hij lastiger.Hij is politieagent,dat vraagt toch enige discretie.Ik heb ervoor gekozen,ik ben dat gewoon.Maar ik wil hem dat niet opdringen.Al is de media aandacht soms moeilijk te vermijden-zoals met ons huwelijk.
Mag de baby binnenkort op een cover?
Mijn hart zegt : afschermen die boel.Maar de praktijk zal mogelijk anders uitwijzen.Er is nog niets rond afgesproken.Er liggen geen sommen geld op tafel -wat mensen al eens denken.Ik weet nog niet hoe Steven er tegenover zal staan.Hij is nu al beschermend,en het kind is nog niet eens geboren.Voor mij is het zeker geen must.Dat was ook zo met ons huwelijk : het hoeft allemaal niet.Even goed begrijp ik dat als je twaalf jaar in the picture staat-eerder grof is tegenover je fans om niets vrij te geven.
Viel Steven meteen in de smaak bij je mama?
Zeker.als er wat moet gebeuren in huis belt ze Steven : (de lampt is kapot en Bert krijgt het niet gemaakt,kunt gij niet efkes…’ Familie is heilig voor mij.Later - al denk ik daar nog liever niet aan - wil ik mijn mama thuis kunnen opvangen,indien nodig.Aan de hoeve bouw ik de conciërgewoning om tot eventueel verblijf voor mama.Het is wat atypisch in onze maatschappij,maar ik vind dat familie voor elkaar moet zorgen.
Toen je single was sliep je hond Rani mee in bed.Rani zal nooit wijken voor een man zei je toen.
Wel dat moet ze afleren tegen de tijd dat de baby er is.Omdat het onveilig en onhygienisch is.Rani ligt enkel s’ochtends nog even bij ons.Ter compensatie geef ik haar overdag wat extra aandacht.Evenwicht zoeken heet dat.
Terwijl je vroeger lepeltje-lepeltje met haar lag
.
Klopt.Maar Steven werkt soms nachten.op die momenten mag Rani bij mij.en alle andere nachten lig ik lepeltje-lepeltje met Steven en ligt Rani achter aan ons bed in haar mand.
Denk je nog vaak aan je K3 periode?
Ik ben daar niet meer mee bezig.Natuurlijk word ik er nog op aangesproken,en dat vind ik niet erg.Ik heb dat tien jaar graag gedaan.Maar als ik nu kijk naar mijn leven,naar die immense vrijheid?goh.Iedereen zegt me ook hoeveel rustiger,ontspannen ik ben.als ik zei wat K3 allemaal nog doet..Ik gun het hen ten volle,maar ik ben blij dat ik er geen deel meer van uitmaak.Ik zou het echt niet meer kunnen opbrengen.Het lijkt alsof ik tien jaar geisoleerd heb geleefd,in een wereld die heel mooi was,maar niet altijd even echt.Ik zou niet weten hoe ik dat moet combineren met een boeleke.Karen en Kristel zijn ook mama,maar ik zou het niet kunnen.
Je moet alvast niet naar de optredens,met een zoontje.
(lacht) Pas op,k3 heeft onder zijn fans ook veel kleine jongetjes.er zijn een heleboel drie en vierjarigen die me komen zeggen : ik ben verliefd op u.
Wat doe je met die overdaad aan vrije tijd?
Ik ga al eens een weekje naar de ardennen.2 keer per week die ik hondenschool met Rani en ik volg kookles samen met mijn mama.Vroeger kon ik niks op regelmatige basis doen.Ik kon met niet engageren.dat dat nu wel kan,geeft me rust en voldoening.
Kookles omdat je niet kan koken?
Omdat ik al jaren wil koken.Ik heb tien jaar geen eten gemaakt moet je weten.Als ik tijdens k3 3 keer per jaar zelf kookte,was dat veel.Ik maak geen haute cuisine,nu,maar heel gewone dingen.Er gaat niks boven bloemkool met patat en een worst.
Welke carièreplannen heb je?
Na de bevalling maak ik een kinderprogramma,maar dat is nog niet concreet.Om de zwangerschap te overbruggen,ga ik nog kinderliedjes opnemen voor de allerkleinsten.En ik doe een duet met mijn goeie vriend Christoff.
Je solo carrière - met de cd van in symfonie-was van korte duur?
O,maar ik ben heel blij dat ik die cd gemaakt heb.Er zijn er toch 10.000 van verkocht.Het is frappant,maar ik blijf dat kinderidool.Iedereen spreekt me erop aan.Zelfs mijn zoon,hier in mijn buik,reageert.Als ik de nieuwe kinderliedjes zing,stampt hij.
Even terug in de tijd: je vorige lange relatie liep pijnlijk op de klippen,je papa is plost overleden,je stopte met K3.Daarna kwam je de man van je leven tegen,en binnen dit en drie maanden ben je mama.Veel ups en diepe downs in een paar jaar.
Ik heb dat allemaal moeten meemaken om te zijn wie ik ben.Om die rust te vinden.Ik ben jaren op zoek geweest naar mezelf.Met als dieptepunt de plotse dood van papa.Het heeft tijd gevergd maar ik heb een diep,innerlijk vertrouwen opgebouwd.Wat er ook gebeurt,alles komt goed.Blijven lachen,dat is mijn motto.een dipje?Niet te snel in paniek schieten als het eens wat minder gaat.Bij mij is het niet meer in pieken en dalen,het is eerder een golfbeweging.Niet saaier,nee.Ik waardeer de dingen meer.ik zie het zo : je apprecieert de blauwe lucht meer als je weet hoe donker de wloken kunnen zijn.
Dat klinkt opvallend volwassen.
Dat is ook zo.ik heb het gevoel dat ik alles aankan.Het bang zijn,de angsten zijn weg.Ik kan nu pas ten volle leven.Ik mis mijn papa nog,natuurlijk.Maar ik denk ook : als ik zijn dood een plaats kan geven,ben ik sterker geworden.In ‘mijn verhaaltje’ is zijn ziel er nog altijd.Hij waakt over me,zeker weten.Ik zal langs zijn graf gaan als onze zoon geboren is.Hem voorstellen aan zijn eerste kleinzoon.
De 2 belangrijkste mannen in je leven samen op één plek.
(glimlacht)Dat is de circel des levens.Iemand sterft,en iemand wordt geboren.Mijn papa leeft verder in mijn eigen vlees en bloed.Naar het schijnt is de liefde voor je kind een heel ander kaliber dan eender welke liefde.Anders dan voor je partner.Het is er nog niet,Ik voel me al verbonden met mijn zoon,maar ik zal het pas écht weten als hij in mijn armen ligt.
|
Auteur